Apenstreken, rijstvelden en koninklijk Ubud

Het was vandaag de bedoeling om vroeg op te staan, lekker te ontbijten en daarna zo snel mogelijk richting Ubud te vertrekken.

“

Niet slecht voor twee mensen die om half acht nog lagen te slapen terwijl ze om acht uur wilden vertrekken

**Uiterlijk acht uur wilden we weg!**

Keurig plan.

Alleen was er één klein probleempje.

Om half acht lagen wij nog gewoon te slapen.

Dus wij snel uit bed, aankleden en naar beneden. Gelukkig hadden we nog wel even tijd voor een stevig ontbijtje in het hotel. Ik begon de dag geheel volgens inmiddels vaste Balinese traditie met een bord Mie Goreng. Lindsey hield het iets bescheidener en ging voor een broodje.

Daarna bestelden we een Grab richting Ubud.

Vanuit Kuta was het ongeveer twee uur rijden. Dat is toch echt best een eind! Maar eerlijk gezegd vonden we dat helemaal niet erg. Onderweg reden we door allerlei stukken Bali waar genoeg te zien was. Mooie tempels, kunstwerken langs de weg en enorme beelden midden op rotondes waarvan je je soms afvraagt hoe ze die dingen daar überhaupt ooit gekregen hebben.

Onze taxichauffeur was deze ochtend niet bepaald het spraakzame type, dus Lin en ik hielden elkaar maar bezig.

*"Kijk dan Lin, mooi hè!"*

*"Ja Pas, ik zag het."*

Vijf minuten later:

*"Lin! Kijk daar dan!"*

*"Jaaa Pas..."*

Gezellig hoor, zo'n autorit van twee uur.

De rijstterrassen van Tegalalang

Onze eerste stop was **Tegalalang**, een dorp zo'n vijftien kilometer ten noorden van Ubud dat vooral bekendstaat om zijn spectaculaire rijstterrassen.

Bij aankomst werden we vrijwel direct opgevangen door mensen die ons heel graag een complete fotoshoot wilden verkopen. Vriendelijk afgeslagen. Ik sleep immers niet voor niets een halve fotozaak mee naar Indonesië.

Toen we voor het eerst over de rand naar beneden keken, begrepen we meteen waarom zoveel mensen hiernaartoe komen.

**Wauw.**

De rijstvelden liggen als enorme groene trappen tegen de heuvels aangeplakt. Je staat eerst helemaal bovenaan en kunt vervolgens via kleine paden steeds verder naar beneden lopen tussen de terrassen door.

En uiteraard zijn er ook de inmiddels beroemde enorme schommels waarmee je boven de vallei kunt slingeren voor dé perfecte Instagramfoto.

Wij hebben dat niet gedaan.

“

Veel te gevaarlijk, zo'n schommel. Dus stuurde ik mijn drone de lucht in.

Veel te gevaarlijk allemaal.

Ik koos voor iets veel verstandigers.

**Ik stuurde mijn drone de lucht in.**

Vanaf boven was het werkelijk fantastisch. De vormen van de rijstterrassen werden vanuit de lucht nog veel duidelijker en ik heb daar echt prachtige beelden kunnen maken. Extra leuk was dat er op het moment dat wij er waren daadwerkelijk rijst werd geoogst. Daardoor zagen we dus niet alleen het toeristische plaatje, maar ook gewoon mensen aan het werk op de velden.

Nadat we genoeg naar beneden en weer naar boven hadden gelopen, zijn we boven bij een restaurant even wat gaan drinken. Voor mij werd het een heerlijke verse kokosnoot, Lindsey nam een Cola.

Even zitten, genieten van het uitzicht en vooral bijkomen van onze extreem zware expeditie door de rijstvelden.

Op naar Ubud

Daarna was het tijd om opnieuw een Grab te bestellen voor onze volgende bestemming: **Ubud**.

En zodra we Ubud binnenreden, werd meteen duidelijk dat wij niet de enigen waren die vandaag op dat idee waren gekomen.

Het zag er werkelijk zwart van de mensen.

Auto's, scooters, toeristen, locals… alles bewoog door elkaar heen en regelmatig eigenlijk helemaal niet. We hebben dan ook behoorlijk wat tijd in de file gestaan.

Onze volgende stop was het beroemde **Monkey Forest**.

Nou, ik dacht vooraf dat we daar een paar apen zouden zien.

Niet dus.

Ik heb er vandaag volgens mij **honderden** gezien.

Ze zitten werkelijk overal. Op muren, in bomen, midden op de paden en soms ineens pal naast je.

En ze zijn totaal niet bang voor mensen.

Sterker nog: op een gegeven moment sprong er gewoon eentje op mijn rug en begon geïnteresseerd naar mijn rugtas te kijken.

En dat is dus niet omdat hij mijn tas zo mooi vond.

Die beesten weten precies waar eten kan zitten en zijn inmiddels zo handig met rugtassen dat ze zelfs ritsen open kunnen krijgen.

Dat is toch niet normaal?

Gelukkig liep de inhoud van mijn tas deze keer geen schade op.

Naast alle grotere apen waren er ook ontzettend veel kleine babyaapjes. En hoe irritant en brutaal die volwassen exemplaren soms ook zijn, die kleintjes zijn toch wel héél erg schattig.

Ineens kwam het verhaal van gisteren terug

Weet je nog dat ik gisteren vertelde over de Balinese crematies? Over de uitgebreide ceremonies en dat een overledene soms eerst tijdelijk wordt begraven voordat de uiteindelijke crematie plaatsvindt?

Nou…

Midden in het Monkey Forest kwamen we precies zulke plekken tegen.

Er liggen daar tijdelijke graven en daarnaast staat een grote tempel. Juist toen wij er waren, was daar een ritueel voor overledenen bezig.

Mensen in traditionele Balinese kleding waren druk in de weer. Er werd gezongen en gebeden en overal hing de geur van wierook.

En dat vond ik eigenlijk één van de bijzonderste momenten van vandaag.

Gisteren zat ik er toevallig nog uitgebreid over te praten met onze taxichauffeur en een dag later sta je ineens midden tussen precies die gebruiken waar hij over vertelde.

Dan komt zo'n verhaal toch ineens een stuk dichterbij.

Op bezoek bij de koninklijke familie

Na het Monkey Forest gingen we verder richting onze volgende stop: **Ubud Palace**, oftewel **Puri Saren Agung**.

En daar ontdekte ik iets wat ik dus totaal niet wist.

Ubud heeft nog altijd een koninklijke familie.

Niet in de zin dat er tegenwoordig een koning vanuit zijn paleis Bali bestuurt, maar de oude koninklijke familie speelt nog steeds een belangrijke culturele en traditionele rol in Ubud. Het paleis is zelfs nog altijd de officiële residentie van de koninklijke familie. Een gedeelte wordt privé gebruikt, terwijl andere delen gewoon toegankelijk zijn voor bezoekers.

“

Soms hoor je een verhaal over een cultuur, en een dag later sta je er ineens middenin.

Ik had mij laten vertellen dat de koning altijd in het paleis aanwezig moest zijn, want anders zou hij geen koning meer zijn.

Dat verhaal klinkt natuurlijk fantastisch.

Of het historisch helemaal waterdicht is, laat ik voor het gemak maar even in het midden.

Wij mochten in ieder geval vrij door een gedeelte van de tuinen en binnenplaatsen wandelen. Overal zie je prachtige Balinese poorten, beelden, versieringen en enorm gedetailleerd houtsnijwerk.

Op een gegeven moment konden we zelfs nog een beetje over een muur heen kijken richting het afgesloten gedeelte waar de koninklijke familie verblijft.

Dus technisch gezien hebben we vandaag gewoon even bij de buren van de koning naar binnen staan gluren.

Al met al absoluut een bijzondere ervaring.

Ubud heeft ons te pakken

Wat ons vandaag vooral opviel, is hoe anders Ubud is dan Kuta.

Ubud bruist werkelijk van de cultuur.

Overal zie je traditionele Balinese gebouwen, tempels, kleine straatjes, kunst, beelden, offermandjes en prachtig versierde poorten. Tegelijkertijd is het er ontzettend druk en levendig.

Je kijkt eigenlijk continu om je heen.

En precies daarom weten we nu al dat we hier nog een keer terug willen komen.

We hebben vandaag natuurlijk maar een klein gedeelte gezien. Even de rijstvelden, het Monkey Forest, het paleis en een paar straatjes in het centrum. Maar Ubud verdient eigenlijk veel meer tijd.

Dus mocht Bali volgend jaar opnieuw op het programma staan — en die kans begint inmiddels behoorlijk groot te worden — dan willen we hier zeker langer verblijven.

Na het paleis zijn we nog even een winkelstraat ingelopen om, geheel tegen onze natuur in uiteraard, **nog wat souveniertjes te kopen**.

Daarna werd het tijd om weer richting Kuta te gaan.

We moesten namelijk om **18:00 uur** terug zijn in het hotel, want daar stond een BBQ op het programma.

Dus opnieuw de Grab in en terug naar huis.

Het was weer een prachtige dag. Van rijstvelden vanuit de lucht tot een aap op mijn rug, een Balinees ritueel midden in het bos en uiteindelijk zelfs nog even gluren bij de koninklijke familie.

Niet slecht voor twee mensen die vanmorgen om half acht nog lagen te slapen terwijl ze eigenlijk om acht uur wilden vertrekken.

**Fijne nacht alvast en jullie horen morgen weer van ons!**